hyperdontia

hiperdoncija – pojava većeg broja zuba od uobičajenog; nastaje usled hiperprodukcije zubne gredice koja izradi veći broj zametaka. Može biti izolovana nepravilnost ili se razvija u sklopu većih razvojnih poremećaja kao što su: dysostosis cleidocranialis, talidomidna embriopatija, orodigitofacijalna disostoza i sl. Kod urođenih rascepa pojavljuju se u 30 % slučajeva. Prekobrojni zubi nastaju hiperprodukcijom dentalne lamine kao i deobom zubnih zametaka. Dvostruko se češće pojavljuju u stalnoj denticiji u odnosu na mlečnu i oko osam puta češće u gornjoj vilici. Incidencija hiperdoncije kreće se od 0,1 % do 3,6 %. Prekobrojni zubi koji mogu biti pravilnog i nepravilnog oblika. Najčešći prekobrojni zub je mesiodens, smešten između centralnih sekutića. Od pojedinih prekobrojnih zuba u mlečnoj denticiji najčešći su gornji lateralni sekutić, a u stalnoj mesiodens. Prekobrojni zubi su često hipoplastični, a mogu biti postavljeni u zubnom nizu ili van njega, u terminima kad niču zubi pripadne denticije, mogu da niknu nešto ranije ili kasnije a mogu biti i impaktirani. Često uzrokuju distopije, rotacije, inklinacije, impakcije ili zakasnelo nicanje regularnih zuba, perzistiranje mlečnih zuba, dijasteme i poremećaje okluzije, pa se zbog toga obično ekstrahuju, odnosno hirurški odstranjuju. Najverovatnije nastaju kao rezultat neurohormonalnih uticaja u doba organogeneze i razvoja zuba.