infectio

infekcija – složen međuodnos između infektivnog agensa i organizma domaćina, inflamatorne bolesti organa i tkiva izazvane patogenim virusima, bakterijama, fungima i drugim organizmima. Prema poreklu uzročnika, infekcije se dele na egzogene i endogene. Prema manifestaciji, infekcija može biti manifestna i nemanifestna (inaparentna tj. latentna), a prema dužini trajanja akutna, subakutna i hronična. Prema broju uzročnika, infekcije se dele na monomikrobne, polimikrobne i mešovite, a prema tipu na sekundarne, superinfekcije, reinfekcije i recidive; i. dentalna – uzrok leži u infektivnom ognjištu zubnog sistema, npr. apikalni granulomi ili apscesi; i. focalis – fokalna infekcija, stanje organizma, bolest nastala delovanjem žarišta. Fokus može da deluje bilo kao izvor mikroorganizama, toksina ili alergena ili remećenjem vegetativnih funkcija preko nervnog sistema. Za postavljanje dijagnoze žarišne infekcije potrebno je da se utvrdi prisustvo određenih kliničkih simptoma i odgovarajućih promena laboratorijskih analiza. U tu svrhu koriste se određeni testovi. i. lokalna – podrazumeva prispeće infektivnog agensa na ulazna vrata, gde se on može zadržati; i. sistemska – širenje infekcije po organizmu uz istovremeni imunski odgovor domaćina.