epidemija

pojava slučajeva bolesti, specifičnog funkcionisanja organizma ili nekog drugog događaja vezanog za zdravlje, u nekoj zajednici ili području u broju koji jasno nadmašuje očekivanja; zajednica ili područje, kao i period tokom kojeg se slučajevi javljaju, tačno su precizirani. Broj slučajeva koji ukazuju na prisustvo epidemije varira u zavisnosti od agensa, veličine i vrste izložene populacije, prethodnog iskustva ili odsustva izloženosti bolesti, kao i od vremena i mesta javljanja. Tako je definicija epidemičnosti zavisna od uobičajene učestalosti bolesti u istom regionu, u određenoj populaciji i u isto godišnje doba. Jedan jedini slučaj zarazne bolesti dugo odsutne u populaciji ili prvi prodor bolesti prethodno nepoznate u odgovarajućem regionu zahteva neodložno prijavljivanje i terensko istraživanje; dva slučaja takve bolesti, vremenski i prostorno povezana, mogu da budu dovoljan dokaz da je u pitanju epidemija; e. stalnog izvora – epidemija u kojoj se novi slučajevi bolesti javljaju tokom dugog perioda, ukazujući na stalno prisustvo izvora bolesti; e. zajedničkog izvora – epidemija nastala izlaganjem grupe ljudi štetnom uticaju koji je zajednički za pripadnike te grupe; kada je izloženost kratkotrajna i istovremena, svi proistekli slučajevi javljaju se u okviru jednog inkubacionog perioda za tu bolest (iglasta epidemija ili epidemija kratkotrajnog izvora).