disfunctio

disfunkcija – abnormalna, smanjena ili oštećena funkcija. Smetnje u funkciji nekog organa, pri čemu taj termin ne označava samo način funkcije i odnos funkcije prema morfologiji; d. dentalna – okluzalne smetnje su uzrok ili posledica dentalne disfunkcije. Prevremeni okluzalni kontakti i gubitak normalne fiziološke okluzije rezultuje promenama u parodoncijumu, mišićnim spazmom, bolom, nepravilnim i nekoordinisanim kretnjama mandibule, dislokacijom kondila unutar zglobne jamice, kao i patološkim promenama u zglobu; d. mišića – u svakom mandibularnom pomeranju učestvuju mišići mandibule, pojedinačno ili u grupama, a odgovarajući nervni sistem koordinira i sinhronizuje tu aktivnost. Patološka okluzija, ali i drugi faktori poput stresa, izazivaju porast mišićnog tonusa u mastikatornim mišićima uzrokujući bolne manifestacije u području lica, glave i vrata – miofascijalni bolni sindrom, nazvan tako jer se prilikom palpacije mišića kod takvih pacijenata nalaze bolno osetljiva mesta, naročito u fascijama mišića; d. okluzalna – kad okluzalni kontakti ometaju fiziološke pokrete mandibule; d. viličnog zgloba – položaj kondila mandibule unutar zglobne jamice diktiran je okluzijom i svaka promena okluzalnog reIjefa izaziva skretanje kondila iz njihovog centralnog položaja, menja se tonus muskulature i nastaju uslovi za pojavu disfunkcije. Simptomi se mogu podeliti u dve grupe: subjektivni (bol i krepitacije u zglobu, kočenje, napetost i grčenje muskulature) i objektivni (smanjen obim pokreta mandibule uz nepravilnosti u okluziji, krepitacije u zglobu, smanjena vrednost maksimalnog otvaranja usta i radiografske promene položaja i oblika zglobnih tela). Veliku ulogu u nastanku disfunkcije imaju i psihoemocionalni činioci.