disanje

respiracija, proces inspiracije i ekspiracije vazduha primarno kroz usnu duplju. Naročito se zapaža kod devijacija nosne pregrade, adenoidnih vegetacija, alergije, prekomernog sušenja oralne sluzokože; d. na usta – navika disanja prevashodno kroz oralnu šupljinu, koja je tradicionalno povezana sa dentofacijalnim promenama i udružena sa malokluzijama. Po teoriji, disanje na usta može da izazove promene u držanju glave, zabacivanje glave unazad i spuštanje mandibule i jezika, u cilju bolje respiracije. Ukoliko su ove pojave dugotrajne, može se povećati visina lica, a bočni zubi se ekstrudiraju što dovodi do zadnje rotacije mandibule, zakošavanja mandibularne ravni i otvaranja zagrižaja. Promena ravnoteže između mekih tkiva i vilica i zuba može rezultirati kompenzatornim dentalnim promenama, kao što su sužavanje luka gornje vilice i tendencija ka ukrštenom zagrižaju. Takođe, disanje na usta može da izazove suva usta (xerostomia) što dovodi do gingivalne hiperplazije i inflamacije, kao i karijesa zuba. Disanje na usta i opisane kraniofacijalne promene koje izaziva često su udružene sa obstrukcijom nazalnih disajnih puteva, a najčešće su devijacija nosnog septuma i hipertrofija adenoida.