vosak

dentalni vosak; koristi se u stomatologiji od XVIII veka kao materijal za otisak bezube vilice, a danas se koristi u mnogim drugim fazama izrade stomatološke nadoknade; kombinacija različitih tipova prirodnih i sintetičkih voskova, prirodnih i sintetičkih smola, punila i korigensa sa posebnim fizičkim svojstvima koji se koriste za razne namene, posebno u stomatološkoj protetici. Predstavljaju estre, koji potiču od alifatičkih kiselina i visokomolekularnih monobaznih alkohola; v. artikulacioni – tanke ploče ili trake od posebne vrste voska, koje se postavljaju između zuba u različitim položajima i kretanjima vilice. Služe za otkrivanje onih mesta koja prva dolaze u međusobni kontakt; v. distorzija – deformacija voštanog objekta, smatra se rezultatom oslobađanja prethodno nastalih unutrašnjih napona u materijalu; v. prirodni – ugljovodonici ili njihovi derivati molekulske težine od 400 do 4000; mogu biti biljnog, životinjskog i mineralnog porekla; v. sintetički – veštački sintetizovani voskovi od polaznih monomernih supstanci (polietilenski, glikol-polioksietilenski vosak, hidrogenizovani ugljovodonici i drugi); v. za inleje – vosak za dentalne restauracije – sačinjen je od različitih voskova, a u zavisnosti od topljenja i načina modeliranja, mogu biti meki, srednje tvrdi i tvrdi; v. za modelovanje – vosak koji je zbog sastava i osobina podesan za izradu modela nemetalnih delova fiksnih i pokretnih stomatoloških nadoknada.