cheilognathopalatoschisis

heilognatopalatošiza – rascep gornje usne, alveolarnog nastavka i nepca. Anomalija embrionalnog razvoja, koja nastaje usled potpunog ili delimičnog izostanka srastanja embrionalnih pupoljaka iz kojih se razvijaju gornja usna i gornja vilica, što se normalno dešava između četvrte i dvanaeste nedelje intrauterinog života. Morfologija, estetika, kao i funkcije orofacijalnog sistema znatno su narušene. Anomalija je heterogene etiologije, može biti nasledna ili stečena, a pri tome je multifaktorijalnog karaktera, jer udruženo deluju više činilaca kao što su genetske i hromozomske aberacije, hemijski teratogeni faktori, zarazne bolesti, radijacija i psihički stresovi i sl. Javljaju se kao izolovani poremećaji ili u sklopu sindroma. Prosečna učestalost je 0,1 %, a zavisi od rasnih i etničkih karakteristika. Češće se javlja kod osoba muškog pola. Nastaju u šestoj nedelji embrionalnog života i obično su vezane za poremećaj u razvoju nosne duplje. Mogu biti kompletni i nekompletni, unilateralni, bilateralni i medijalni. S obzirom na lokaciju, rascepi mogu biti jednostrani, obostrani ili medijalni, a mogu zahvatiti područje samo primarnog, sekundarnog ili oba nepca. Jednostrani rascepi su češći od obostranih, a jednostrani sa leve strane su učestaliji od desnih. Terapija heilognatopalatošiza zahteva timski rad u koji su uključeni pedijatar, hirurg, ortodont, fonijatar, logoped, otorinolaringolog, protetičar, psiholog i sl.