Avicena

(980–1037) – punim imenom Abu ali Ibn Sina, najveći arapski lekar, rodom iz Persije. Svestran naučnik, enciklopedist, bavio se medicinom, filozofijom, alhemijom, teologijom, matematikom. Na Zapadu poznat kao lekar i medicinski pisac. Glavno medicinsko delo Canon medicinae, u kome je kodifikovao celokupnu antičku medicinu obogaćenu ličnim kliničkim zapažanjima i istočnjačkom farmakologijom. Po svom obliku i načinu izlaganja, to je najsavršenije medicinsko delo Srednjeg veka koje je preko pet vekova bilo školski tekst, neka vrsta medicinske Biblije. Tri poglavlja posvećena oboljenjima usta i zuba. Opisuje oboljenja jezika, zuba i desni: makroglosiju, parezu i paralizu jezika, fisure i maligne ulceracije, ranulu i epulis, foetor ex ore, abraziju zuba, bruksizam, karijes i njegovo lečenje, krvarenje i supuraciju desni, bolesti rumenog dela usana i dr. Posebna pažnja posvećena nezi zuba: uz obavezni sivak (četkice za zube od mekog, aromatičnog drveta), savetuje neabrazivna sredstva za čišćenje zuba koja ne oštećuju gleđ.