Andrews šest ključeva optimalne okluzije

šest morfoloških karakteristika optimalne okluzije koje je L. F. Endrjus (L. F. Andrews) definisao u studiji, koju je sproveo na 120 modela netretiranih osoba sa odličnom okluzijom. Ova studija je bila osnova za razvoj tehnike pravog luka. Šest ključeva optimalne okluzije su: odnos molara – distalna površina bukodistalne kvržice gornjih prvih stalnih molara okludira (kontaktira) sa mezijalnom površinom bukomezijalne kvržice donjih drugih stalnih molara. Bukomezijalna kvržica gornjih prvih stalnih molara leži u žlebu između mezijalne i srednje kvržice donjeg prvog stalnog molara; angulacija krunica (meziodistalni tip) – gingivalni deo uzdužne osovine krunice svakog zuba nalazi se distalnije od incizalnog (okluzalnog) dela ose. Stepen ove mezijalne nagnutosti zavisi od vrste zuba; inklinacija krunica (bukolabijalna inklinacija) – uzdužna osovina krunica gornjih i donjih sekutića je labijalno nagnuta u dovoljnom stepenu da se odupre prekomernom nicanju antagonista. Kod očnjaka, premolara i molara, u obe vilice postoji lingvalna inklinacija krunica; rotacije – nema rotacije zuba; prostor – nema prostora između zuba, već su oni u čvrstom međusobnom kontaktu; okluzalna ravan – okluzalna ravan je ravna ili blago zakrivljena, po takozvanoj Špeovoj krivi.