Apert syndroma

(Apertov sindrom) – acrocefalosindactilia, autozomno-dominantni način nasleđivanja. Apert je prvi opisao ovaj sindrom 1906. godine, a Blenk je 1960. godine sindrom razvrstao u tipični i atipični oblik. Nastaje zbog ranog srastanja koronalne, svenoparijetalne, skvamozne i drugih sutura. Najupadljivije promene su na lobanji, licu, ustima, šakama i stopalima. Najvažnije promene: sindaktilija 2, 3, 4 prsta šake i svih prstiju stopala, a mogu postojati anomalije kostiju ramena, kičme i kukova. Lobanja i lice: oxycephalia i brahycephalia, impresije digitalis, egzoftalmus, hipertelorizam, mali sedlast nos, asimetrija lica, nerazvijenost maksile, gotsko nepce, rascep kod oko 25 % pacijenata, pseudoprogenija, mentalna retardacija. Ežen Šarl Apert (Eugene Charles Apert, 1868–1940), francuski lekar.