abrasio

abrazija – proces habanja površine jednog materijala drugima, i to grebanjem, struganjem i na druge mehaničke načine. Materijali velike tvrdoće koji uzrokuju trošenje nazivaju se abrazivi, a materijali koji se troše zovu se supstrati; a. dentium – abrazija zuba, progresivno trošenje zubnih tkiva, gleđi i dentina, izazvano mehaničkim delovanjem kao što su trenje, struganje, škripanje zubima. U zavisnosti od sile delovanja, abrazija se može javiti na okluzalnim, incizalnim, vestibulooralnim ili aproksimalnim površinama jednog ili više zuba; a. d. aproximalis – nastaje na površinama koje su u stalnom kontaktu. Počinje na kontaktnoj tački da bi se s vremenom razvila u kontaktnu površinu karakterističnog izgleda, pri čemu mezioaproksimalna površina dobija konkavan, a distoaproksimalna konveksan izgled; a. d. habitualis – habitualna abrazija zuba, nastaje kod osoba usled štetnih navika, kao što su kidanje konca zubima, držanje olovaka, lule među zubima; a. d. localis – zahvata pojedinačne zube ili grupe zuba. Etiološki nastaje usled traumatske okluzije pri čemu se stvaraju karakteristične abrazijske fasete. Poseban vid predstavlja veštačka abrazija nastala usled profesionalne korekcije okluzije; a. d. pathologicus – patološka abrazija zuba, prekomerno trošenje zubnih tkiva pod uticajem jake mastikacije, stiskanja zuba, bruksizma, upotrebe grubih četkica, jakih abrazivnih pasta za zube, kao i neadekvatnih protetskih nadoknada; a. d. physiologicus – fiziološka abrazija zuba, umereno trošenje zuba koje nastaje tokom života; a. d. professionalis – profesionalna abrazija zuba, nastaje kod duvača stakla, svirača na duvačkim instrumentima; a. d. ritualis – ritualna abrazija zuba, abradiranje zuba kod nekih naroda koji upražnjavaju neprikladne ritualne navike i obrede.